Mk 1,21-28

„Trzeba hałasu, żeby usłyszeć ciszę” /Éric-Emmanuel Schmitt/.

Im więcej w człowieku zniewolenia, tym więcej krzyku, hałasu, szumu, gotowych zawsze, na wszystko odpowiedzi.  Tylko puste naczynie wydaje głośne odgłosy. Piękno i dobro umieją być ciche i nie potrzebują spektakularnych działań, by się objawić. Piękno, mówimy „zapiera dech w piersiach” – odbiera nam mowę, bo zachwyt nie potrzebuje wielu słów. Jedynym, co go napełnia jest trwanie w milczeniu. A co w tobie krzyczy?!

Wielkie sprawy – jak mawiał ks. Stefan kard. Wyszyński - powstają w ciszy i Módlmy się zatem o sztukę milczenia i skupienia.

s.Katarzyna