Rekolekcje w Krościenku były już kolejnym takim czasem w trakcie wakacji. Wiele przeszkód pojawiło się na drodze, ale Pan Bóg chciał, żebym mogła ten czas poświęcić Jemu. Droga uczniów do Emaus przypomina mi trochę mój ostatni rok.

Bardzo ciężki i obfitujący w bolesne dla mnie wydarzenia. Nieraz miałam żal do Pana Boga, że zostawia mnie ze wszystkim samą, że nie ma Go przy mnie, kiedy najbardziej Go potrzebuję…

Skupiałam się tylko na sobie i tym jak bardzo jest mi źle. Czas rekolekcji i codzienne spotkanie ze Słowem Bożym, pozwoliły mi dostrzec, że moje myślenie o tym iż jestem sama w swoim cierpieniu, jest błędne. Jezus cały czas jest i był obok, a ja tego nie dostrzegłam. Kiedy człowiek jest zaślepiony swoim bólem i ciągle go rozpamiętuje i pielęgnuje w sobie, nie jest w stanie zobaczyć, że Pan jest blisko. Zobaczyłam także, że w ostatnim czasie otrzymałam wspaniały dar – przyjaciela, bez którego nie poradziłabym sobie w wielu sytuacjach. Dziękuję Bogu za ten piękny czas, który pozwolił mi uporządkować wiele rzeczy i wiele rzeczy dostrzec. Dziękuję, że poprowadził mnie i nie zostawił samej, nawet wtedy, gdy ja tego nie widziałam. Przeżyte rekolekcje były wielką łaską. Niech teraz dalej owocują w moim życiu, bym mogła świadczyć o tym, czego sama doświadczyłam.

Monika